Suwnice » Wykonania specjalne » Do pracy w strefach zagrożonych wybuchem

Uregulowania prawne dotyczące zabezpieczeń w warunkach zagrożenia wybuchem regulują:

- Dyrektywa 94/9/EU ATEX95 Parlamentu Europejskiego i Rady (z dnia 23.03.1994r.) w sprawie wymagań dla urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem.

- Dyrektywa 99/92/EC ATEX137 (z dnia 16.12.1999r.) w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa

Wzór oznaczenia:

W przypadku trudności z określeniem grupy zagrożenia wybuchowego prosimy o kontakt:

Tel. +48 95 728 88 85

Fax: +48 95 728 88 86

e-mail: biuro@carlstahl.pl

Grupowanie (EX) wybuchowość

Klasyfikację urządzenia znajdą Państwo na tabliczce umieszczonej na tym urządzeniu. Urządzenie może być użytkowane wyłącznie w obszarze podanej na tabliczce identyfikacyjnej klasyfikacji. Użycie w niższej klasyfikacji jest możliwe.

Dane dotyczące temperatury powierzchni urządzenia

Należy brać pod uwagę klasę temperatur podaną na tabliczce znamionowej oraz należy przyjąć ją jako maksymalną.

Maksymalna temperatura powierzchni materiałów eksploatacyjnych, musi być zawsze mniejsza, niż temperatura zapłonowa mieszaniny gazu/ pary/ powietrza. Materiały eksploatacyjne, które zakwalifikowane zostały do wyższej klasy temperatur, są oczywiście także dopuszczone w zakresach, gdzie wymagana jest niższa klasa temperatury. Ponieważ w praktyce mieszaniny gazowo/powietrzne dla T5 nie zdarzają się; dla T6 tylko sporadycznie, dla całkiem określonych mieszanin gazowo/powietrznych jak na przykład dwusiarczek węgla (IIC) zdarzają się, nasze urządzenia nie są klasyfikowane dla tych klas temperatury.

Strefowy podział wybuchowoś ci

Zakresy zagrożone wybuchem zostały podzielone na strefy. Informacje odnośnie podziału strefowego znajdą Państwo w IEC 60079-10 i w normach krajowych. W poniższej tabeli znajdą Państwo przegląd strefowego podziału w połączeniu z kategoriami urządzeń.

Strefa Wybuchowa „EX”

W myśl dyrektywy z sytuacją zagrożenia mamy do czynienia w przestrzeniach, gdzie produkuje się, użytkuje lub przechowuje substancje mogące wytworzyć z powietrzem (lub innymi utleniaczami) mieszaniny wybuchowe. Do takich substancji zaliczyć należy:

− ciecze łatwo zapalne i ich pary (np. benzyny, alkohole, etery, rozcieńczalniki organiczne)
− gazy palne (np. propan - butan, wodór, acetylen)
− pyły i włókna (np. pył węglowy, pył aluminiowy, pył cynowy, pył drzewny)

Efektywne źródła zapłonu:

1. gorące powietrze
2. płomienie i gorące gazy (w tym gorące cząstki)
3. iskry wytwarzane mechanicznie
4. urządzenia elektryczne
5. prądy błądzące oraz katodowa ochrona przed korozją
6. elektryczność statyczna (wyładowania szopiaste, stożkowe i z obłoku pyłu)
7. uderzenie pioruna
8. fale elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej (od 104 Hz do 3x1012 Hz)
9. fale elektromagnetyczne o częstotliwości (od 3x1011 Hz do 3x1015Hz)
10. promienie jonizujące
11. ultradźwięki
12. sprężania adiabatyczne i fale uderzeniowe
13. reakcje egzotermiczne, włącznie z samozapaleniem się pyłów

Klasyfikacja stref zagrożenia wybuchem

Grupy i kategorie urządzeń w wykonaniu przeciwwybuchowym

Grupy urządzeń w wykonaniu przeciwwybuchowym

Kategorie urządzeń w wykonaniu przeciwwybuchowym

W grupie I (urządzenia dla górnictwa) wyróżnia się następujące kategorie urządzeń:

M1. urządzenia przeznaczone do pracy w atmosferze zagrożenia wybuchem metanu i/lub pyłu węglowego, zapewniające bardzo wysoki poziom zabezpieczenia, które są zdolne do działania nawet w przypadku rzadko występujących awarii, o zabezpieczeniach takich, że:

a) w przypadku defektu jednego ze środków zabezpieczających, przynajmniej drugi, niezależny środek zapewni wymagany poziom zabezpieczenia

b) wymagany poziom zabezpieczenia będzie zapewniony w przypadku wystąpienia dwóch, niezależnych od siebie uszkodzeń

M2. urządzenia przeznaczone do pracy w atmosferze zagrożenia wybuchem metanu i/lub pyłu węglowego, zapewniające wysoki poziom zabezpieczenia, których zabezpieczenia zapewniają właściwy poziom bezpieczeństwa podczas normalnego działania, a także w przypadku wystąpienia bardziej surowych warunków działania, w szczególności powstałych na skutek nieostrożnego obchodzenia się z urządzeniem.

W grupie II wyróżnia się następujące kategorie urządzeń:

Kategoria 1. urządzenia zapewniające bardzo wysoki poziom bezpieczeństwa nawet w przypadku rzadko występującej awarii urządzenia, o środkach zabezpieczeń takich, że:

a) w przypadku awarii jednego ze środków zabezpieczających, przynajmniej drugi, niezależny środek zapewni wymagany poziom zabezpieczenia

b) wymagany poziom bezpieczeństwa zapewniony będzie w przypadku wystąpienia dwóch niezależnych od siebie uszkodzeń

Kategoria 2. urządzenia zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa, o zabezpieczeniach takich, że zapewniają bezpieczeństwo nawet w przypadku częstych zaburzeń lub uszkodzeń urządzeń

Kategoria 3. urządzenia zapewniające normalny poziom bezpieczeństwa, o zabezpieczeniach zapewniających bezpieczeństwo podczas normalnej pracy urządzenia.

Podział stref zagrożenia wybuchem i kategorii wykonań urządzeń (dot. grupy II)

• w strefie Z0 i Z20 można stosować jedynie urządzenia kategorii 1

• w strefie Z1 i Z21 - urządzenia kategorii 1 i 2

• w strefie Z2 i Z22 - urządzenia kategorii 1, 2, 3

Klasyfikacja stref dla palnych gazów i par cieczy:

- Strefa 0 - przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa zawierająca mieszaninę substancji palnych, w postaci gazu, pary i mgły z powietrzem występuje stale, w długim czasie lub często (wewnątrz rurociągów, aparatów, zbiorników, itp.)

- Strefa 1 - przestrzeń, której atmosfera wybuchowa zawierająca mieszaninę substancji palnych w postaci gazu, pary i mgły z powietrzem może wystąpić w normalnych warunkach pracy (w trakcie normalnego działania),

- Strefa 2 - przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa zawierająca mieszaninę substancji palnych w postaci gazu, pary i mgły z powietrzem nie występuje w trakcie normalnego działania, a w przypadku wystąpienia trwa przez krótki okres czasu.

Klasyfikacja stref dla palnych pyłów i włókien:

- Strefa 20 - przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku palnego pyłu występuje stale, w długim czasie lub często,

- Strefa 21 - przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku palnego pyłu może czasami wystąpić w trakcie normalnego działania

- Strefa 22 - przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku palnego pyłu w powietrzu nie występuje w trakcie normalnego działania, a w przypadku wystąpienia trwa przez krótki czas.

Klasyfikacja pyłów